-Cyberjam een samensmelting van muziek, dans en actie-



Natuurlijk moet je een bezoekje brengen aan een musical als je in Londen bent. Je kunt dit vooraf boeken via internet, maar je kunt ook een gokje wagen en op het laatste moment naar het "ticketboxdistrict" rond Shaftesbury Avenue in Londen gaan.
Je kunt voor discountprijzen tickets kopen voor de bekende musicals als Mamma Mia, Chicago, The Lion King enz., maar op is op. Hoe eerder op de dag van de voorstelling je bij een ticketbox bent hoe meer kans je hebt op kaarten voor dezelfde avond. Op zondag worden er overigens geen voorstellingen gegeven.

Na het inchecken in het hotel zijn wij direkt richting het "ticketboxdistrict" gelopen (een zijstraat van Piccadilly Circus). Eigenlijk waren we al te laat (rond 16:00 uur) voor de beste kaartjes van de bekende musicals en dat bleek ook wel, want ze waren of uitverkocht of alleen de dure plaatsen waren nog beschikbaar.
Er zijn alleen nog kaarten verkrijgbaar voor Blood Brothers,Joseph and the technical dreamcoat en voor Cyberjam. We nemen de gok en kiezen voor Cyberjam. En daar hebben we geen spijt van gekregen.

Vol verwachting namen we plaats op onze stoelen recht voor het podium in de "stalls" de beste en duurste plaatsen die er te krijgen waren voor een prikkie (meer dan 70 % reductie). Er klinkt een mysterieus stukje muziek terwijl de zaal volloopt. Op het podium hangen lichtgevende figuren die afwisselend aan en uit gaan.



Ineens wordt het donker en een mannenstem heet ons welkom. Hij wijst ons erop dat er veel gebruik wordt gemaakt van lichteffecten en dat het gebruik van (foto)camera's met flits niet toegestaan is om de preformers niet in de war te brengen. Op een ludieke manier verteld hij ons dat mobiele telefoons of uit of op trilfunctie moeten staan. Wanneer er toch een telefoon met geluid overgaat wordt de eigenaar van deze telefoon "verwijderd uit de zaal door grote harige mannen" De stemming is gezet. De zaal is vol aandacht. The Show Begins!!

Om het publiek verder op te warmen beginnen ze rustig. Eerst een trompet, dan komt er een saxofoon bij en als laatste wordt en drumstel toegevoegd. Pas dan barst het spectakel los. Op een zeker moment staan er in totaal 38 slaginstrumenten op het podium.
Denk nu niet dat je dan zit te kijken naar 38 perfromers die op een "trommel staan te slaan".
Nee. Je kijkt naar 38 performers die tijdens het dansen (!) op 38 slaginstrumenten staan te spelen. Ze lopen om elkaar hen, kruipen onder elkaar door, wisselen van slagwerk en ondertussen wordt er ook nog muziek gespeeld. Er is een stellage gemaakt van 9 trommels boven, onder en naast elkaar, waar de performers afwisseld op- en afklimmen, onder door kruipen en tegelijkertijd deze instrumenten bespelen. Op de foto is op de achtergrond deze stellage te zien.

38 slaginstrumenten op het podium


Ook de acts met blaasinstrumenten is indrukwekkend. Tijdens 1 van deze acts wordt een formatie van 10 trampolines op het podium gezet,4 blazers nemen hierop al spelende plaats en springen van de ene naar de andere trampoline. Voor uit, achteruit of opzij het het gaat allemaal in een vloeiende beweging.
De muziek die gespeeld wordt is afwisselend bekend (nummers van bv Queen) en onbekend. Dans, muziek,lichteffecten en kunst gaan vloeiend in elkaar over, het is een genot om naar te kijken en luisteren.

Na de pauze gaat de voorstelling net zo van start als het eerste deel. Het eerste nummer na de intro wordt echter vervelend onderbroken door een mobiele telefoon die overgaat. De man op het podium die aan het trompet spelen is trekt zich hiervan echter niks aan en blijft door spelen.
In de zaal onstaat geroezemoes helemaal wanneer er niet lang daarna weer een mobiele telefoon overgaat (nu overigens bij ons in de beurt). Je merkt dat het publiek dit niet kan waarderen. Een paar minuten later volgt de derde mobiele telefoon. Nu zit iedereen te wachten op de "grote harige mannen" die de onverlaten uit de zaal zullen verwijderen. Op het podium wordt echter doorgespeeld en wat blijkt: het hoort allemaal bij de act.Ze maken handig gebruik van waar iedereen zich zo aan ergerd tijdens een voortelling. Er volgt een waar concert van beltonen samengevoegd met trompet, trommel en synthesiser. Als het stuk is afgelopen gaat er nog 1x een mobiele telefoon over: De trompetspeler op het podium pakt zijn eigen telefoon uit zijn broekzak en eindigd zijn voorstelling met:"Hi mam".

Tijdens de voorstelling wordt niet alleen gebruik gemaakt van het podium. Regelmatig zijn de performers in de zaal tussen of naast het publiek te vinden. Zo ook bij de finale. Iedere hoofdrolspeler geeft nog een laatse toegift met zijn of haar instrument en stapt dan de zaal in. Vervolgens verdwijnen ze door de publiekstoegangen naar,wat wij denken, de kleedkamers. Niets blijkt minder waar te zijn.
Bij elke uitgang staan na de voorstelling de artiesten op ons te wachten, om ons persoonlijk te bedanken voor ons bezoek. Je mag ze allemaal de hand schudden (sommige zijn wel erg nat van het zweet)en even een praatje met ze maken. Al met al een geweldige voorstelling die helaas maar tot 4 januari 2004 te bezoeken was in Londen.
Hoe kom ik bij de bezienswaardigheden zoals besproken op deze site.

Queens Theatre: Cyberjam
Piccadilly Circus of Leicester Square

Shaftesbury Avenue W1