Lissabon 2009

Lissabon, dag 4

Vandaag: Doen we het rustig aan. We bezoeken oa het converto do Carmo, Igr�e Roque en eindigen de dag in de dierentuin van Lissabon.

Onze laatste dag in Lissabon. We doen het rustig aan, niet alleen hebben we een deel van wat we vandaag gepland hadden al gedaan, maar het is ook te warm om je druk te maken.

Dus we lopen op ons gemak naar Santa Justa waarmee we naar boven gaan om een bezoek te brengen aan Largo do Carmo. De kerk die tijdens de aardbeving van 1755 voor een deel is blijven staan. Het blijft een vreemd gezicht als je in het schip van de kerk staat zonder dak, maar met nog steeds de bogen die het dak hebben ondersteund. We bezoeken ook het kleine museum in de kerk die is gevestigd in een deel waar het dak nog wel behouden is.
Daarna lopen we naar Igreja do Roque een prachtige kerk, waar juist een dienst aan de gang is. We blijven hier dus niet lang, maar lang genoeg om even een blik te werpen op het prachtige geschilderde houten plaffond. Met elevator Gloria gaan we weer naar beneden en stappen op de metro naar de dierentuin.

Het is een beetje vreemd binnenkomen. Door de ingang loop je al voor een deel in het park. Je ziet overal dieren, maar een kassa is niet te vinden. Er is zelfs een MC Donalds gevestigd in het park direct naast de krokodillen. Je moet het gezien hebben om te geloven.
Pas na een wandeling van ongeveer 10 minuten kom je uit bij de daadwerkelijke ingang en dus de kassa. Zo kunnen ook mensen met een klein budget genieten van een beetje dierentuin.

Deze dierentuin is mooier en ruimer opgezet dan de tuinen in Rome en Parijs die we hebben gezien. De dieren hebben meer ruimte en je kunt duidelijk zien dat ze het naar hun zin hebben.

De apen hebben zelfs net een nieuw verblijf gekregen. Er zijn ook 2 witte tijgers en, heel bijzonder, Koala beertjes. Dat is voor het eerst dat we die in een dierentuin hebben gezien.
We lopen ongeveer 2 uur rond en gaan dan weer terug met de metro naar Marques de Pombal om een bezoek te brengen aan de koude kas die daar is gehuisvest. We moeten helemaal naar boven lopen in park de Eduardo de 7e in de brandende zon. We doen dit in etappes, omdat het anders niet vol te houden is. We rusten af en toe uit op een bankje in d schaduw. Boven aan gekomen ben ik Regina ineens kwijt. Die staat in de schaduw naar beneden te kijken. Een prachtig uitzicht over heel Lissabon incl de Taag. We gaan opzoek naar de kas. Niet zo'n eenvoudig klusje blijkt. Bovenaangekomen moeten we links af. En meteen de volgende afslag weer links. Ineens zien we bordjes staan. We lopen naar de ingang, maar zien dat de kassa gesloten is. Het hek staat wel open, dan maar zo naar binnen.

Druk gebarend komt er een portugees vrouwtje aanlopen. Ze gebaard iets wat wij opvatten als dat we kaartje moeten kopen. Maar het blijkt niet het geval te zijn. Ze wijst op een verfrommeld papiertje. De kas is gesloten tot februari 2010. F**ck. De hele klim en afdaling voor niks geweest. Ook een paar Fransen staan voor de poort. Ik roep nog "Ferm�maar verder kom ik ook niet met mijn frans.

Wij besluiten in ieder geval via de buiten kant van het park weer terug te lopen en via av. Liberdade naar ons hotel te lopen. Rond 3 uur zijn we weer ter plaatse en na ons opgefrist te hebben gaan we eindelijk doen waar vrouwen goed in schijnen te zijn:shoppen. Maar eerst gaan we kijken of we op voorhand al een leuk restaurant kunnen vinden. In een zijtraat van de straat waar ons hotel gevestigd is blijven we stil staan bij een menu kaart in diverse talen. Ook in het nederlands. Wellis waar met taal fouten, maar ze hebben hun best gedaan. De ober is vriendelijk en niet opdringerig. We besluiten hem na het shoppen een kans te geven. Als we terug komen met een paar tassen met spullen die we hebben gekocht krijgen we van hem de opmerking: jullie hebben toch niet te veel geld uitgegeven? Je moet nog wat eten! Dat geeft de doorslag. Restaurante A Lota daar gaan we eten. We kunnen echter niet beslissen als we er uiteindelijk zitten. En de olijke ober merkt dat we geen keus kunnen maken. Dus komt hij aanlopen met een verse zeebaars die op Portugese wijze bereidt kan worden. Ach laten we gek doen. Het is de laatste avond, en de prijs valt uiteindelijk mee.
We hebben heerlijk gegeten. Wederom een aanrader!
Morgen gaan we weer naar huis, dus dat wordt koffers pakken en nu maar hopen dat alles wat we bij elkaar geshopt hebben nog in de koffers past.