Vandaag: Laten we de historische en moderne stad op ons afkomen. We beginnen met een bezoek aan Castelo St Jorge en eindigen in het Centro Vasco da Gama. Gebouwd ter gelegenheid van de wereld tentoonstelling van 1998.
Het is alweer vroeg warm in Lissabon ondanks dat het redelijk bewolkt is. We gaan met de rugzak op de rug lopend naar het kasteel. Dat lijkt een heel eind als je kijkt op de kaart, zeker als je weet dat Lissabon op 7 heuvelen is gebouwd en er dus regelmatig stukken van stijgende lijn in zitten. Maar net als naar het centrum is de wandeling naar Castle st Jorge goed te doen.
We lopen via de Winkelstraat naar Rua Augusto rose en onderweg komen we langs de S�de kathedraal) die we dan ook even van binnen bekijken.
We vervolgen onze weg via de Rua Limoero en Rua de St Luzia naar het uitzichtspunt bij de st Luzia kerk. Helaas is de kerk zelf gesloten. Onder het genot van een koel flesje water hebben we van het zoveelste mooie uitzicht genoten. We vervolgen onze weg naar het kasteel via de Rua Chao Feira Funil. Vanaf St Luzia staat het kasteel al aangegeven en je hoeft allen de bordjes te volgen. Hou er wel rekening mee dat het een behoorlijke klim is. Na ongeveer een uur lopen komen we aan bij de ingang van het kasteel. We kopen onze entree kaart met korting (dankzij de Lisboa card) en lopen naar binnen.
Wederom een prachtig uitzicht over de Taag en de stad Lissabon. Langs het wandelpad liggen diverse kanonnen die natuurlijk allemaal op de gevoelige digitale schijf vastgelegd moeten worden. We lopen het kasteel verder in en via een trap komen we op de vesting muren rond om de binnenplaatsen terecht. Hier maken we een wandeling rond om het kasteel. Op een punt moeten we via een smalle riggel die is afgezet met een ijzeren hek. Zelfs ik heb hier de bibbers in de knieen. Via een trap aan de andere kant van het binnenplein lopen we naar beneden en komen we uiteindelijk weer bij de uitgang terecht.
Nu begint voor mij ook de ontdekkingsreis door Lissabon. Tot nu toe heb ik alles wat we hebben gezien vorig jaar al bezocht, dus voor mij bekend terrein. We gaan nu echter op zoek naar het Pantheon en de Sao Vincente. Hier ben ik nog niet eerder geweest.
De kaart die we hebben is op zich gedetailleerd, maar laat net niet de verbindingsweg van kasteel naar de Sao zien. Het is dus even zoeken. We vragen daarom maar in een klein cafeetje naar de weg. Ik denk dat je Rua Marinha moet hebben zegt de man. Hij weet het dus ook niet zeker. We nemen de gok en lopen de weg af en ja hoor we lopen recht op de Sao Vincente af.
Gevonden! Ik begon me al zorgen te maken, want de vorige keer was ik op hetzelfde punt ook verkeerd gelopen en ben toen onverrichterzake terug gegaan. Maar nu zijn we op de goede weg.
We volgen de straat en langzaam maar zeker komt het bovenste puntje van het dak van het Pantheon te voorschijn. We lopen een hoek om, de straat naar beneden en nog een keer een hoek om en staan oog en oog met het Pantheon.
Even staan we stil en vol verbazing te kijken. Zo'n gebouw maakt toch elke keer weer indruk in een simpele woonwijk. Prachtig!.
We gaan naar binnen en daar staan we ook weer meer grote ogen te kijken. Wat een mooi gebouw. En toch zo onbekend bij de toeristen. 
Al gauw spot ik in de verte het volgende punt dat we gaan bezoeken het militair museum. We blijven nog even lekker in de schaduw zitten en besluiten dan weer naar beneden te lopen. We hebben immers nog 2 andere bezienswaardigheden op het programma.
De route naar het militair museum is gauw gevonden. Deze blijkt echter wegens lunch pauze gesloten te zijn. We volgen het voorbeeld en lopen naar het station aan de overkant van de weg, om een broodje te kopen. Rond half 2 is het museum weer open en mogen we naar binnen.
Helaas is het niet toegestaan foto's te maken, anders kon ik laten zien wat een mooi museum het is. Niet alleen de collectie (veel kanonnen) maar ook het gebouw an sich. Elke ruimte is anders ingericht, de een nog mooier en pompeuser als de ander. Gelukkig mag er buiten wel gefotografeerd worden en dat laten we ons geen 2x zeggen.
De zon brand alweer hoog aan de hemel en we besluiten na ons bezoek aan het museum zo snel mogelijk in de bus te stappen en naar het ocenarium te gaan. Een behulpzame portugees helpt ons bij de juiste halte uit te stappen en zo komen we vroeger dan verwacht bij dit mangefieke aquarium aan. Het blijft hier genieten.
De vele soorten vissen en dieren blijven boeien. Vooral de lelijke maanvis maakt wederom indruk.
Na 2 uurtjes rond gelopen te hebben zijn we weer richting hotel gegaan, deze keer met de metro. We hebben ons opgefrisd en zijn op zoek gegaan naar een restaurant waar we konden gaan genieten van overheerlijk vis. Ver hoefden we niet te lopen. Vlak bij ons hotel, in dezelfde straat Rua das Portas de Sto Antao 47, zit Locanda Italiana. Een italiaans restaurant die zijn verse vis, op ijs, in de etalage heeft liggen. Bovendien kijk je zo de keuken in en zie je dus hoe je eten wordt bereidt. We kiezen allebei een variant op de zalm. Ik met saffraan en mijn zus met garnalen. Smullen geblazen!
