Vandaag: Gaan we naar de wijk Belem We bezoeken daar alle bekende bezienswaardigheden. Torre de Belem Het ontdekkingsreizigers monument, het klooster met museum en we gaan natuurlijk genieten van de beroemde Pasteis de Belem
Vandaag de grote reis naar de westkant van Lissabon. Naar Belem.
We gaan lopend naar station Cais Sodre, waar we op tram 15 stappen richting Belem.
Ter hoogte van de Torre de Belem (halte lg Princesca) stappen we uit en lopen we via een wandelbrug naar de overkant van de straat. We hebben onze Lisboa kaart geactiveerd in de tram en kunnen nu bij de toren zo doorlopen. Het is nog vroeg (rond 10 uur) dus de meeste touristen zijn in geen velden of wegen te bekennen. We kunnen dus alles rustig bekijken en foto's maken zonder mensen er op. Hierna lopen we naar het Discovery monument. We pakken daar de lift naar boven (dank zij onze Lisboa kaart krijgen we korting op de toegangsprijs) en genieten van het prachtige uitzicht op dit 7 verdieping hoge gebouw. De zon begint onder tussen aardig zijn best te doen.
Via de looptunnel steken we de straat "over"en lopen naar de Monastry. Maar eerst eten we een broodje in het verkoelende parkje. We brengen een bezoek aan de kerk en daarna aan het klooster en dan wil ik heel graag het museum in, want daar hebben ze een kleine collectie over Egypte. We kunnen het klooster, nadat we ons pasje hebben laten zien, zo inlopen. Niks wachten bij de kassa op een kaartje. Het klooster is werkelijk prachtig. Vorig jaar was ik al onder de indruk, maar dat ben ik nu opnieuw. We lopen een uur rond, bezoeken een tentoonstelling over de geschiedenis van de wereld, Portugal en Lissabon en besluiten vervolgens naar het museum te gaan

Het museum is ineens gesloten. Gelukkig ziet Regina net op tijd dat er nog een andere ingang blijkt te zijn. We lopen dus om het gebouw heen en komen via de hoofdingang in het kleine museum in het grote gebouw. De collectie is inderdaad klein, en de bordjes zijn alleen in de Portugeese taal beschikbaar. We zijn er dus snel door. Gelukkig hebben we dankzij de lisboa kaart geen entree hoeven betalen. Anders was het echt zonde van ons geld geweest.
Na dit drukke programma gaan we op weg naar een klein beetje relaxen:kopje koffie drinken met een Pasteis de Belem. We pakken hierna de tram (15) en stappen uit bij de kruizing die leidt naar de Basiliek Estrella waar we op de historische tram 28 zullen stappen. De weg (Avenida Infante Santo) loopt omhoog en naar beneden en juist op zo'n stuk ziet Regina een gat in de stoep over het hoofd en pardoes ligt ze met een ferm scheldwoord op de grond. Ze heeft haar knie beschadigd en is vol met haar gewicht op haar hand gevallen. Gelukkig hebben we wat ehbo spulltjes bij de hand om het eerste leed te verhelpen. Maar we zorgen er voor snel naar de basiliek de Estella te lopen, daar nog even wat rond te kijken en vervolgens de tram richting hotel te nemen. We besluiten eerder uit te stappen dan gepland, om eerder bij het hotel te zijn.
Daar worden we liefdevol opgevangen door de man (mr Antonio) achter de balie. Hij schrikt nl een beetje van het feit dat ik de kleur van mijn armen heb aangepast aan mijn t-shirt (knal rood). Maar dan ziet hij Regina en haar hand. Of hij ijs moet regelen en we moeten naar de farmacia voor verband, en we moeten.....Dus dat laatste doen we even (die zit nl op 10 meter lopen) en hij regelt ondertussen ijs in een zak. We gaan naar onze kamer om de "verwondingen" te verzorgen en naar een half uur gaan we weer op pad, want er moet ondanks alles natuurlijk ook nog sushi gegeten worden.
We gaan omhoog met de Santa Justa lift en vandaar uit is het maar een paar minuten lopen naar restaurant Nood.

We worden vol enthousiame ontvangen en het halve personeel roept dat we sushi komen eten. En dat hebben we in ruime mate gedaan, we hebben zelfs een tweede rond besteld. Het was overheerlijk. 
We zijn daarna nog even naar Miradauro S Pedro, een mooi uitzicht punt, geweest en hebben elevator Gloria ons naar beneden laten brengen. Daarna zijn we even op het terras tegenover ons hotel gaan zitten en hebben genoten van een mojito. Dat hebben we wel verdiend na een dag als vandaag.
